Ty na rowerze?
Cześć.
- Witaj! - Cześć.
Jednakowe rowery?
Musicie się tak chwalić?
Nie, to moja mama.
Chciała też dać nam takie same ciuchy, ale uciekłem.
Rozumiem.
Ale zapomniałeś o najważniejszym symbolu małżeństwa.
To później. Kiedy zarejestrujemy związek.
Zarejestrujecie?
Chodźmy.
Naprawdę?
Hani. Nie jesteście jeszcze legalnym małżeństwem.
Niby że nie jestem zamężna? Wszyscy wiedzą, że mamy ślub.
Sama widziałaś, jak przysięgaliśmy. Został tylko papierek.
Papierek? Dokument ma dużą moc.
Siła podpisu!
A więc mam jeszcze szansę?
Miałam wrażenie, że to się zbyt łatwo skończyło.
To prawda?
Idzie na pielęgniarstwo, bo ty będziesz lekarzem?
Jest niesamowita! Jej życie krąży wokół ciebie.
To naturalne, że Ziemia krąży wokół Słońca.
Taki z ciebie szowinista?
Co? „Mam jeszcze szansę”?
Psiakość!
I co?
Mam zdać egzamin, żeby zalegalizować ślub? Świat jest zbyt okrutny.
W porządku.
Bądź sobie okrutny. Pokażę ci, że zdam.
Właśnie!
W ten sposób zapakujemy jedzenie.
Połączymy ulubione dania klientów. Do wyboru, do koloru.
Przyrządzę to migiem.
Ładne?
Dzień dobry!
Dzień...
To ty.
Witamy.
Idź.
- Co zamawiasz? - Makaron z kurczakiem.
Jesz tylko makaron?
Musisz jeść też ryż i chleb!
Nie tylko makaron. Zjem też kimchi z ogórków.
Jest pyszne. Chyba się uzależniłam!
Przykro mi. Zabrakło.
Naprawdę?
A to co? Fajnie wygląda.
Nazywa się terere. To zimny napój z mate. Spróbuj.
Dlaczego?
Ludzie zwykle się tym dzielą. Za przyjaźń!
Ludzie piją z jednego kubka? Można się zarazić.
Nieprawda. Terere zawiera bakteriobójczą substancję.
Zaprzyjaźnijmy się.
Nie chcę. Zjedz makaron i idź sobie.
To zostań moim chłopakiem!
Podobasz mi się, Bong. Zakochałam się w tobie od pierwszego wejrzenia.
Oszalałaś. Mówiłem ci, że moje serce jest zajęte.
Kłamiesz. Przychodzę codziennie, z nikim się nie umawiasz.
Muszę się umawiać, żeby kogoś kochać?
Oddałem jej serce i oczy.
Bredzisz.
Nie przychodź tu więcej. Dobra?
Cześć, Mina.
Już idę.
Na razie.
Hani! Dawno się nie widzieliśmy.
Kyungsu.
Nie ćwiczysz już, bo jesteś zamężna?
Nie dlatego.
Przenosisz się? Jesteś pewna?
Jestem zdesperowana.
Koleżanka studiowała pielęgniarstwo. To bardzo oblegany kierunek.
Nikt nie idzie na urlop. Musisz się dostać od razu.
Też o tym wiem. Ale co robić? Muszę się tam dostać.
Zdawaj jeszcze raz na studia, tak będzie szybciej.
Jeszcze raz? Nie. Nie będzie drugiego tajfunu.
- Tajfunu? - Nieważne.
Hani.
Do czegoś doszło.
Do czegoś? Z Herą?
Chodzicie ze sobą?
Chodzimy? Za dużo powiedziane.
Ale razem jemy hot dogi.
Hot dogi? To nic takiego.
Hot dogi? To już coś.
Przedtem nie wiedziałem, że można kogoś aż tak lubić.
Wiesz co?
Z pewnością można kogoś aż tak lubić.
Juri!
Cześć.
Na początku miał długie włosy. Aż do ramion. Długie, prawda?
Przychodził codziennie odrobinę je skrócić,
aż zrobiły się takie.
Najdziwniejsze, że przychodzi tuż po zamknięciu.
I muszę zostać.
Przychodzi dla ciebie!
Może i tak...
Nie masz nawet dyplomu. Odważny!
Pracuję nad tym!
Słuchaj. Jeżeli zostawisz mnie dla chłopaka, kończę z tobą.
Ciągle siedzisz w pokoju i całymi dniami rysujesz komiksy.
Nie zobaczysz chłopaka, jak królewna zamknięta w wieży.
O co ci chodzi? Jest fajna. A twój komiks jest doceniany.
Dorysowałam trochę. Chcecie zobaczyć?
Narysowałaś mnie strasznie grubą!
Prawda boli!
- Dobrze rysujesz! - Mam grubą rękę!
Wygląda jak ja.
To najwstydliwsza chwila mojego życia!
Żenująca Hani Oh została żoną Seungjo.
Życie jest pełne niespodzianek!
Sama się dziwiłam, rysując.
Nie jestem jeszcze jego żoną.
Mówią, że to niemożliwe.
Egzamin jest trudny i nie ma szans na to, że zwolni się jakieś miejsce.
Naprawdę?
Co mam robić?
A co z aktem ślubu?
Hani!
Chodź.
Rejestracja małżeństwa. Szukaj!
Sama to zrób.
On plecie bez sensu. Nie może ci tego zrobić!
Ale...
obiecałam.
Co to za obietnica? Działałaś pod groźbą!
Mam.
Rejestracja małżeństwa.
Podpisy dwóch świadków?
Złożymy je mój mąż i ja.
- Możemy? - Nie bój się.
Najpierw zrobimy to, a potem zdasz egzamin.
Miejmy to z głowy, a egzaminem zajmiesz się potem.
Po prostu uprzedzamy fakty.
- Tak myślisz? - Jasne!
Nie możesz czekać wiecznie.
To może być problem. Jego dowód.
- Potrzebny nam jego dowód. - Tożsamości?
Stale nosi dowód ze sobą, czy tak?
Co robisz?
Grzebiesz mi w portfelu?
Nie.
Jest taki ładny, oglądałam go.
Śliczny. Też powinnam sobie taki kupić?
Hani.
Już przeglądasz portfel męża?
To nie tak...
Trochę brakuje.
Co ty wygadujesz? Nie jestem złodziejką!
Nie śpisz?
Już idę.
Ślub już zarejestrowano.
Co? Niemożliwe.
Właśnie przyszłyśmy.
Naprawdę? Ale już to zrobiono.
Zrobił to pani mąż, pan Baek.
Seungjo?
- Wiedziałeś, że zabrałam? - Znam cię jak własną dłoń!
Seungjo. Dlaczego się z nią bawisz?
To zabawne.
Mogę tak robić wiecznie.
A jak się uprze, czyni cuda.
Trudno zdać egzamin, więc dałem ci bodziec.
A ty ukradłaś mi portfel. Rozczarowałaś mnie.
Nie! Sprawię, że się dostanę! Stanę na głowie.
Wierz we mnie.
Mam tysiąc ulotek.
A ile pudełek zostało?
Przy okazji...
sporo roboty!
Wkrótce otwarcie. Nie mam czasu na sen.
Ale wiesz...
Chris się już nie pojawia.
Naprawdę? Z tego nawału pracy nie zauważyłem.
Oczyścić drogi oddechowe i zastosować masaż serca.
Usta usta i usta nos.
Hani!
Jak leci?
- Naprawdę? Jungu? - Usiądź.
Jest taki seksowny!
Jesteś pewna? To dlatego, że dobrze gotuje?
To może zmylić człowieka.
Nie, wszystko w nim mi się podoba. Jest przystojny, męski.
Lubię, jak mówi. Jakby śpiewał.
Jasne.
Muszę wrócić do Anglii na święta, ale wolę zostać tutaj, z nim.
Jeśli poprosi, zostanę.
Aż tak?
Ale twierdzi, że ma kogoś w sercu.
To prawda? Wiesz, kto to taki?
Tak powiedział?
Nie, on nikogo nie ma.
Naprawdę?
Wiedziałam! Proszę, pomóż mi. Powiedz mu, że jestem dobrą dziewczyną.
Dobrze.
Sprzedajemy dania na wynos!
Proszę.
Świetna robota, Jungu! Nie sądziłam, że pójdzie ci tak dobrze.
- Zegar. Hera wybrała. - Dziękuję.
A gdzie Hani? Co robisz z nią?
Jungu!
- Cześć. - Hani, jesteś!
To dla ciebie. Powodzenia.
Jesteś jeszcze dzieckiem, a wręczasz prezent?
Ja jej doradziłam.
Naprawdę? Brawo!
Przyda mi się.
Trzywarstwowe. Przydadzą mi się!
Panie Bong! VIP-y już są, pora na przemówienie.
Szefie, nie umiem. Niech pan je wygłosi.
Daj spokój, to ty jesteś właścicielem.
Jak wiecie, istnieje coś takiego jak Przewodnik Michelina .
Wymienia najlepsze restauracje świata. Jedna gwiazdka to olbrzymi zaszczyt.
Taka restauracja staje się słynna.
Z początku to mi się nie podobało. Kim oni są, że oceniają moje dania?
Prawda? Ale ich gwiazdka to nie jednorazowa nagroda.
Smak ma być stale tak samo dobry.
Nawet gdy kucharz cierpi z miłości, dania mają smakować rewelacyjnie.
Pomyślałem więc, że postaram się o gwiazdkę dla nowej restauracji.
A pani Sopalbok w niebie będzie bardzo szczęśliwa!
Dziękuję.
Brawo, jesteś niesamowity! Panie Bong.
Muszę wracać do Anglii. Ale jeśli mnie poprosisz, zostanę.
O czym ty mówisz?
Mówiłem! Mam tylko...
Hani jest w moim sercu!
Hani?
Hani Oh?
Tak! Myślę tylko o niej.
Jeśli masz jechać, to jedź i nie wracaj.
Jungu!
Chris!
Co robić?
Wraca do Anglii.
Zaufała mi. Czuje się zdradzona.
Po co się wtrącałaś?
Prosiła mnie o pomoc.
Podobało ci się?
Taki skandal.
Przestań.
Do czego doszło między wami?
Tobą i Jungu.
Dlaczego za tobą szaleje nawet po twoim ślubie?
Niewiele... On już taki jest.
Ale w drugiej klasie...
Jesteś zazdrosny?
Co? Zazdrosny? Skąd.
Nieważne.
Daj im spokój. Zajmą się sobą.
Jeśli ktoś go przymusza, on tym bardziej się wycofuje.
- Naprawdę? - Tak.
Zostaw go, a zrozumie, co czuje.
Dobrze.
Też taki byłeś?
Jaki?
Zrozumiałeś, co do mnie czujesz, kiedy dałam ci spokój, czy tak?
- Zabawne. - Tak?
Skup się na nauce.
Byłeś zazdrosny, prawda?
- Skądże! - Byłeś!
Oszalałaś.
- O co chodzi? - Jesteś słodki.
Pozmywałeś?
Tak, i już mam egzemę.
Ja też.
Ona nie przyjdzie.
- Kto? - Chris.
Właśnie, odleciała już?
- Wejdźmy tu, szybko! - Dobrze!
- Witamy! - Proszę wchodzić.
Chris wyjeżdża. Słyszałeś?
Nic mi do tego.
Powiedz szczerze. Nie cierpisz jej?
Nie. Jest mi obojętna.
Zastanawiasz się, co robi? Tęsknisz za nią.
No co ty? Mam tylko ciebie, nie mówiłem?
Powiedziałem ci to.
Jestem twoim domem.
Mam już męża.
Teraz moim domem jest Seungjo.
Racja.
A ubezpieczenie domu? Tak mnie potraktuj.
Przychodź do mnie, jak będzie trudno.
Jak po ubezpieczenie, w nagłych wypadkach.
Jungu.
Usiądź tu.
No, chodź.
Jesteś dla mnie bardzo dobry, zawsze mnie wspierasz,
bez względu na wszystko. I wysłuchujesz.
Dziękuję.
A więc teraz,
ten jeden raz,
wysłuchaj mnie jeszcze.
Usiądź i zastanów się.
Wydaje ci się, że wiesz wszystko
o swoim sercu i uczuciach.
Rozhuśtaj je.
Rozhuśtaj ciało i umysł.
Spójrz w niebo.
Zobaczysz prawdziwe uczucia.
Spróbuj.
No i? Co to powołanie do wojska ma do mnie?
W zasadzie nic.
Ale uznałem, że muszę ci o tym powiedzieć.
Dlaczego?
Nie wyobrażaj sobie za wiele tylko dlatego,
że wypłakałam ci się na ramieniu.
Skądże. Nie jestem aż tak głupi.
Wiem, czemu płakałaś.
Nie robię sobie złudzeń.
A więc dobrze.
Ale...
Znaczy się...
Tak tylko mówię, nie bierz tego na poważnie.
Dobrze.
Kiedy będziesz się nudzić, umierać z nudów...
No więc, kiedy będziesz umierać z nudów...
możesz napisać do mnie list?
Nie. Za dużo zachodu. Więcej niż z mailem.
Dobrze. Rozumiem, to nie e-mail.
Za długo trwa to pisanie i naklejanie znaczka.
Też bym tak nie robił.
Lepiej zrobisz, jak się prześpisz.
Dobrze.
Pójdę już.
Hera.
Mam jeszcze jedną prośbę.
Mówię od serca.
Od teraz...
nie płacz sama.
Kiedy płakałaś przy mnie, też czułem ból.
Jak gdyby kość mi pękła.
Pójdę już.
Do widzenia.
Kiedy będę się nudzić,
odwiedzę cię.
Naprawdę?
Nie wiedziałam, że tak szybko cię powołają.
Będę tęsknić.
Tak?
Tylko ty będziesz za mną tęsknić.
Rodzice się cieszą, że oszczędzą na czesnym.
Ale nie przyszedłem na pogaduszki. Chcę ci podziękować.
Mnie? Za co?
Mówiłaś mi od początku, że imprezy czy bzdety są do niczego.
Poradziłaś mi, że najlepiej okazać prawdziwe uczucia.
Tak.
Wyznałeś Herze uczucia?
Nie bezpośrednio. Pośrednio.
Wiesz co?
Dużo się od ciebie nauczyłem.
Nie próbowałem ze strachu.
Nie wyznawałem uczuć w obawie przed odrzuceniem.
Taki byłem.
Pokazałaś mi, że nie trzeba się bać porażki.
I co, że mnie odrzuci? Tak teraz myślę.
To dzięki tobie.
Ktoś się ode mnie uczy.
Dzięki tobie to była zabawa.
Dlatego...
pomyślałem, że dam ci prezent, zanim wyjadę.
Naprawdę?
Dawaj.
Nie taki.
Chcesz iść na pielęgniarstwo.
Zdążę załatwić ci miejsce.
Daj spokój. Niby jak? Nie uczysz się tam.
Hani.
W tym kraju z podzielonym narodem istnieje coś takiego jak podwójny pobór.
Mówiłem ci o znajomym na pielęgniarstwie?
To mój współlokator.
Zabiorę go ze sobą.
Naprawdę? Pojedzie z tobą?
A co ma zrobić? Wyprowadzam się.
Nie będzie miał gdzie się podziać.
Musi iść ze mną. Do marynarki czy gdzie indziej.
Kyungsu!
Załatwię ci miejsce, ale egzamin...
Z tym nic nie zrobię. Więc ucz się i go zdaj.
Jasne!
Dziękuję! Ratujesz mi życie!
Dzięki!
Tak się cieszysz, że idę do wojska?
Tak! Bardzo!
Krócej, proszę.
Już są krótkie. Jeszcze krócej?
Dobrze.
Idę do wojska.
W takim razie wzięłam złe narzędzia.
Nic mi nie będzie. Nie martw się.
Zaczekam na ciebie.
Złożyłam podanie .
Egzamin wkrótce.
Tak, mam tylko kilka dni.
Każdy się dowiedział, jest duża konkurencja.
Powodzenia.
Już idziesz spać?
A co?
Pomóż mi w nauce. Przeprowadź próbny egzamin.
Wcale nie.
Proszę, profesorze Baek. Błagam.
Żeby zbadać stan odżywienia pacjenta,
kiedy najlepiej użyć stetoskopu?
Cztery do pięciu godzin po posiłku.
Jakie bodźce motywują ludzi?
Konkretny cel,
osiągalny, ale trudny.
Oraz...
Wyzna...
Tak! Wyznaczony przez siebie.
Widzisz? Musisz mieć cel, do którego dążysz.
- Nie mogę ci go wyznaczyć. - Mam cel.
Jaki?
Jeśli tym razem zdam, umówisz się ze mną w Boże Narodzenie.
Na randkę?
Nie byliśmy na żadnej przed ślubem.
Ani po. Umów się ze mną, jeżeli zdam.
Dobrze.
Na cały dzień.
Dobrze.
Hura!
Poćwiczymy do testu praktycznego?
Będzie reanimacja, ale tylko o niej czytałam.
Z prędkością stu na minutę.
Raz, dwa, trzy.
- W tym tempie. - Spróbuję.
Drogi oddechowe.
Sprawdzić, czy oddycha.
Jeśli nie, dwa razy usta usta.
Ej! Co to było?
Nagły wypadek, a ty się podniecasz?
Wcale się nie podniecam.
Co dalej?
Należy ugnieść klatkę piersiową 30 razy.
Raz, dwa, trzy...
Posłuchaj. Naciskasz czy pieścisz?
Nie chcę cię skrzywdzić. Mocniej?
- Raz, dwa... - Wyprostuj ręce!
Teraz dobrze?
Pięć, sześć, siedem...
Zróbmy sobie przerwę. Chodź tu.
Mam naukę.
To też nauka.
Eunjo.
Mam kilka pytań.
Bracie! I Hani!
Pamiętajcie, że w pokoju obok mieszka nieletni.
Dobrze.
Wybacz.
Zażyj to. To cię uspokoi.
Są dwa testy?
Tak. Najpierw pisemny, a potem praktyczny z rozmową.
O co będą pytać?
Bez obaw. Po tym leku będzie dobrze.
Idź. Już czas.
- Hani! Powodzenia! - Powodzenia!
Mogła wieść łatwe życie, a wybrała trudne.
Egzamin jest taki, jak przewidział.
Wyszłam za czarodzieja, wiesz?
Mina...
Chyba zdam do szkoły pielęgniarek.
- Numer 68, Hani Oh. - Jestem.
- Może pani wejść. - Oddzwonię.
EGZAMINATOR
Dzień dobry! Jestem Hani Oh, kandydatka numer 68.
To ty jesteś tą dziewczyną-ślimakiem?
Udało ci się zdać.
Dlaczego mamy cię wybrać?
Tak... Byłam na liście rezerwowej.
Aha, miałaś szczęście.
Szybka i odpowiednia reanimacja
ratuje człowiekowi życie.
Ale zła prowadzi do śmierci.
Były przypadki, kiedy reanimujący zawiódł
i trafił do więzienia.
Naprawdę? Przecież chciał nieść pomoc.
Zabójstwo to zabójstwo.
Tak więc, co zrobisz?
Nawet jeśli reanimacja może kogoś zabić,
i tak ją przeprowadzę, licząc, że nie.
Tak?
Śmiało.
Najpierw sprawdź, czy jest przytomny.
Nic panu nie jest?
A numer 112?
Niech ktoś wezwie ambulans.
Posłuchaj. Naciskasz czy pieścisz?
Wystarczy!
Nikt nie zadzwoni na 112, jeżeli nie wskażesz konkretnej osoby.
Krzyknęłaś, żeby ktoś wezwał karetkę.
Na pewno nikt tego nie zrobił.
Poza tym należy uciskać klatkę piersiową na pięć cm,
a ty naciskałaś za mocno, około siedmiu cm.
Złamałaś mu żebra,
które przebiły płuca. Właśnie go zabiłaś.
Gdyby naprawdę umierał, popełniłabyś morderstwo!
Nie będziemy szkolić morderczyni!
To jasne...
Nazwała mnie morderczynią.
Okrutna!
Mówiłem ci. Hani nie nadaje się na pielęgniarkę.
Masz rację. Denerwowałam się nawet przy manekinie.
Bo powiedziała, że on nie żyje.
Nie pomogłabym prawdziwemu człowiekowi.
Hani.
To co będzie teraz?
Myślę, że byłam zbyt naiwna.
Zlekceważyłam to.
Wybiorę nowy kierunek.
Pożegnam was już.
Chyba jest w szoku.
Tak myślę. Ma pecha, że trafia na tę profesorkę.
Szkoda. A więc z randki nici?
Tak.
A tak chciałem iść z tobą na randkę...
Ale obietnicy nie można złamać.
Jednak kolacja na mieście to nic takiego, co?
Naprawdę?
Hej.
W taki dzień powinieneś być z kimś.
Mam świętować narodziny Jezusa?
Właśnie.
Chris dziś wylatuje, tak?
Racja. Powiedziała, że wyjeżdża w Wigilię.
Wydaje mi się,
że ma lot o 19.00. Jestem nawet pewny.
O tej porze musi już być na lotnisku.
Ta dobrze wygląda!
Seungjo się podobała.
Niech szlag trafi tych na skuterach.
Przepraszam, ale czy nie da się szybciej?
Niech pani spojrzy, jaki korek.
Spóźnię się.
Co... Wypadek!
Ktoś na skuterze? Są nieuważni.
Zginęła?
- Żyje pani? - Boże!
Popełniłaś morderstwo.
Jest nieprzytomna!
- Wezwaliście karetkę? - Niech ktoś to zrobi!
Pięć minut po ustaniu akcji serca umiera mózg.
Po 10 minutach następuje śmierć.
Zostawcie ją!
Jeżeli naruszysz kręgosłup ofiary,
możesz ją sparaliżować.
- Ktoś wezwał pomoc? - Ktoś musiał...
Nikt nie zadzwonił?
- Pan w niebieskim. Niech pan zadzwoni. - Dobrze.
Żyje! Rusza się!
Ocaliła ją!
- Co? - Ma pan bilet?
Samolot do Anglii odleciał? Muszę sprawdzić.
- Nie bez biletu. - Na chwilę.
Przykro mi.
Co tu robisz? Po co tu przyszedłeś?
Oszalałeś?
Bong!
To ty! Widziałam cię.
Wiedziałam, że to ty!
Przyszedłeś mi powiedzieć, żebym nie leciała?
Nie, przyszedłem się pożegnać.
Spóźniłem się, bo metro stało w korku.
Nie jesteś w samolocie? Pomyliłem godziny?
Nie, weszłam na pokład, ale wyszłam.
Pomyślałam, że będę cierpieć, jeśli odlecę.
W tym roku jestem sam.
Hani pojechała do męża.
Jungu jest zapewne na lotnisku.
Niech to...
Wesołych Świąt.
Nic jej nie jest...
Uratowałaś ją. Uczyłaś się reanimacji?
Nie uczyłam się tego.
Gdyby nie ty, już by nie żyła.
Uratowałaś jej życie.
Proszę pani!
Już zamknięte.
Rozumiem.
- Przy okazji... - Tak?
Nieważne.
Byłam świadkiem wypadku.
Mogłaś wysłać SMS wcześniej. Zamartwiałem się.
Bałem się o ciebie.
Nic ci nie jest? Wszystko gra?
Myślałam, że sobie poszedłeś.
Jestem głodna.
Zjedzmy hamburgera.
Nieważne.
Jedźmy do domu. Tak nie mogę nigdzie się pokazać.
Dlaczego tak trudno się z tobą umówić?
Jak ci już mówiłem, mam w sercu Hani.
Bez niej nic bym nie osiągnął.
Nie wiem, czy to przyjaźń, czy miłość.
Cokolwiek to jest, Hani wyryła mi się w sercu jak piętno.
Wiesz, co to piętno?
- No i? - No i?
No i...
Znaczy...
Nie zatrę tego piętna. Zgodzisz się na to?
Nie zgodzę się.
Szkoda. Idź już.
Też dam ci piętno!
Hani dała ci jedno, a ja dam 10, 20, 100...
Na całym ciele!
Chcesz mnie zabić?
Od tylu piętn na pewno umrę.
Już jedno mnie dobija.
Tak? A więc ja dam ci piękno.
Obdarzę cię pięknem. Nie chcę, żebyś cierpiał.
Przestań bawić się słowami.
Zrobiłem nowe ogórkowe kimchi.
Chodźmy, zjemy je. Idziemy.
Co robisz?
Ludzie nas zobaczą.
Chodźmy!
Zaczekaj!
Myślałam, że nie wolno wjeżdżać tu w nocy.
To prawda.
A ty wjechałeś. Będziemy mieć kłopoty.
Jeżeli nas złapią.
Łamanie zakazu jest podniecające.
Byle nas nie złapali.
Nie wiedziałam, że jesteś takim buntownikiem.
Coś nowego.
Uroczo.
Niewiele jeszcze widziałaś.
Wpadłaś po uszy.
Oczarowałem cię.
Halo?
Telefon na pani koszt.
Hera! To ja, Kyungsu!
Proszę, wciśnij jeden! Proszę!
Proszę wcisnąć którykolwiek przycisk lub się rozłączyć.
Hera, dzięki, że zgodziłaś się porozmawiać.
- Na mój koszt? - Przepraszam.
Zastanawiałem się, co porabiasz.
- Gdzie jesteś? - Z przyjaciółmi.
A co? Czemu myślisz, że tęsknię?
Przesadzasz.
Jak cię tam karmią?
Obawiałam się chaosu, a tu spokój jak nigdy.
Podoba mi się to. Tylko ty i ja.
Ale Eunjo nigdzie nie idzie.
Tak czy siak, Wesołych Świąt.
Wyprzedziłaś mnie.
Ja nie miałem jeszcze pacjenta.
A ty uratowałaś komuś życie.
I zabiłaś jednego manekina.
Prawdę mówiąc, dziwnie się czuję.
To zupełnie co innego niż manekin.
Nie bałam się.
Chciałam ją tylko uratować.
Zapomniałam nawet o naszej kolacji.
Myślałam, że chcę być pielęgniarką dla ciebie.
Ale to coś o wiele więcej.
Jestem oszołomiona.
Zdam ponownie na studia.
Pomogę ci.
Wspaniałe Święta!
Trwają przez cały rok.
Kiedy jestem z tobą.
A jak ktoś nas zobaczy?
O tej porze?
Nie wiedziałem, że aż tak lubisz całować.
Jesteś niegrzeczna.
Co?
Co powiedziałeś?
Co dla pana?
Wodę proszę.
Dziękuję.
Dla kogo?
Proszę.
Rewelacja.
Słucham.
Ja do szeregowego Wanga.
Tak jest! Otwierać!
Miłego pobytu!